พ่อแก่,พ่อครูผึ้ง,พระยานาค

 พ่อแก่

 พ่อครูผึ้ง 

ผู้มอบคาถาพระปัจเจกแก่หลวงพ่อปานวัด

ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่งก็เลยห่างหายการเขียนบทความไปนานมาก แต่ก็จะพยายามเท่าที่ทำได้ครับ

พ่อครูผึ้ง โดย ศักดิ์ ศรีธรรมมา

         ขออนุโมทนาสาธุการกับท่านทั้งหลายที่ร่วมสร้างร่วมเผยแผ่บารมีครูบาอาจารย์ในตำนาน อันมีพ่อครูผึ้งเป็นที่สุด ณ ที่นี้ครับ
และขออโหสิกรรมครูบาอาจารย์ทั้งหลายหากบทความนี้ขาดตกบกพร่อง พาดพิง ผิดพลาด หรือสร้างความเสียหายอย่างหนึ่งอย่างใดแก่ท่านก็ขออโหสิกรรมอีกครั้ง ณ ที่นี้
       อีกประการหนึ่งก็เพื่อเป็นข้อมูลในการสืบค้นของผู้สนใจในภายภาคหน้า
        เรื่องราว ประวัติ ของพ่อครูผึ้งนั้นท่านทั้งหลายที่นับถือพระเดชพระคุณท่านหลวงพ่อฤาษีลิงดำ วัดท่าซุง ทราบดีนะครับผมคงไม่ย้อนอีกแล้ว   ผมจะเล่าเหตุแห่งการปั้นพ่อครูผึ้งเป็นหลักนะครับ คนที่เกี่ยวเรื่องนี้มีเพียง3คนเท่านั้น........        เรื่องมีว่าผมรู้จักและเข้าไปปรับทุกข์กับอาจารย์ท่านที่หนึ่ง การสนทนาดำเนินมาถึงเรื่องคาถาเงินล้าน และหลวงพ่อฤาษีลิงดำ ซึ่งผมพอมีประสบการณ์อยู่บ้าง อาจารย์ท่านนี้ก็บอกว่าปั้นพ่อครูผึ้งบูชาสิ พร้อมกับบอกรูปร่างหน้าตาเสร็จ แต่ผมขอปรับให้เป็นตามประวัติที่อ่านเจอในประวัติ ทีแรกจะปั้นเล็กๆเงียบๆส่วนตัวกับคนที่รู้จักเท่านั้น..........
           ผมนำเรื่องปั้นพ่อครูผึ้งนี้ไปบอก อาจารย์ท่านที่สองเพราะเคารพอาจารย์ท่านที่สองนี้มาก ท่านถึงกับบอกว่าปั้น15นิ้วเลยและอาสาบวงสรวงทำพิธีให้ เมื่อถึงวันและบวงสรวงเสร็จแล้วผมและอาจารย์ท่านที่สองนี้ก็ออกไปหาอะไรทานนอกบ้าน ทานไปคุยไป ผมก็จับใจความได้ว่า จะหล่อกี่องค์ๆละเท่าไหร่ ปัจจัยที่ได้จะเอาไปทำอะไรและจะทำพิธีเททองเมื่อไหร่...
           ครับ    แต่ในการสนทนานี้ผมตอบคำถามตัวเองในใจไม่ได้เลยว่า นี่มันงานผมกับอาจารย์ท่านที่หนึ่งนะครับ อาจารย์ท่านที่หนึ่งจะคิดยังไง ผมเอางานของท่านไปออกหาเงินให้กับอาจารย์ท่านที่สอง และที่สำคัญค่าแรงปั้น ค่าดำเนินงานผมไม่เห็นมีการพูดถึง...........
        ก็ผ่านไปเพียงข้ามคืน มีเหตุที่ผมต้องหยุดงานของอาจารย์ท่านที่สองชนิดที่เด็ดขาดเหตุที่ผมขอหยุดงานอาจารย์ท่านที่สองนี้ ผมเขียนเป็นบันทึกส่งข้อความแสดงเหตุผลให้ท่านและลูกศิษย์คนสนิททราบแล้ว(เหตุเกิดช่วงเข้าพรรษาปี2557) ส่วนทั้งสองจะเข้าใจหรือจะอ่านไหมผมไม่ทราบ
         งานปั้นพ่อครูผึ้งผมก็ดำเนินต่อจนเสร็จและมีแผนจะหล่อเป็นโลหะถวายวัด แรกทีเดียวจะถวายองค์เดียวแต่ภายหลังจะสร้าง3องค์ถวาย3วัดทั้งหมด (ขณะที่เขียนอยู่นี้แม่พิมพ์อยู่ที่โรงหล่อแล้วครับ)     ย้อนกลับไปที่อาจารย์คนที่หนึ่งท่านรู้เรื่องตลอดแถมยังบอกว่าเฉยไว้เขาช่วยเราเผยแผ่บารมีครูบาอาจารย์เขาก็ได้บุญ เราในฐานะคนริเริ่มก็ได้บุญ เราก็ทำของเราไป เขาก็ทำไป..
        กล่าวถึงอาจารย์คนที่สองหลังจากหยุดติดต่อกับผมแล้ว ขณะนี้ก็ไปจ้างเพื่อนผมปั้นพ่อครูผึ้งและดำเนินงานตามแผนที่ผมเขียนมาข้างต้นนั่นแหละครับมีการรับจองโปรโมทบอกบุญกันตามเรื่อง และที่น่าตลกนอกจากให้เพื่อนสนิทผมปั้นแล้วก็คือยังจะหล่อโรงงานเดียวกันอีกต่างหาก(สงสัยงานนี้ผมคงต้องคอยหลบหน้าหลบตาให้ยุ่งไปหมด5555)
       มาถึงตรงนี้ผมไม่ได้มาเรียกร้องอะไรนะครับเพียงแค่อยากชวนท่านทั้งหลายที่ร่วมสร้างร่วมเผยแผ่บารมีพ่อครูผึ้งให้ระลึกนึกถึงอาจารย์ท่านแรกที่เป็นคนแนะนำให้ผมปั้นพ่อครูผึ้งบ้างก็เท่านั้น  ไม่มีอาจารย์ท่านที่หนึ่งนี้แล้วคงไม่มีใครคิดสร้างพ่อครูผึ้งหรอกแม้แต่อาจารย์ท่านที่สองก็ตามเถอะ หรือใครจะเถียง              ผมเป็นช่างปั้นหางแถว การโดนแอบอ้างงาน ขโมยซีนงาน หรือก็อปปี้งานมันเป็นเรื่องปรกติอยู่แล้วครับ ส่วนท่านที่อยากรู้ว่าอาจารย์ท่านแรกนั้นเป็นใครก็ติดต่อผมโดยตรงครับ เบอร์ติดต่อผมหาง่ายมาก
ความหมายที่ซ่อนระหว่างบันทัด ท่านทั้งหลายคงพอจะเข้าใจ
เอาแค่นี้ครับสมควรแก่เหตุพอเป็นข้อมูลสืบค้นเบื้องต้นในภายหน้า

                       รูปพ่อครูผึ้ง

พระพุทธหายโศกทศพลญาณ

พระพุทธหายโศกทศพลญาณ

พระพุทธรูปองค์นี้ปั้นไว้สมัยก่อนน้ำท่วมใหญ่เกือบปี

แต่มีเหตุให้หยุดสร้างไป

หน้าตัก 9นิ้ว ปาง สมาธิราบ

 จนกระทั้งมีโอกาสหล่อพระที่โรงหล่อจึงให้ช่างพ่วงหล่อด้วยก่อน2องค์

เป็นเนื้ออะลูมีเนียม(งบน้อย)

พระพุทธหายโศกทศพลญาณ 

องค์แรกถวายพระเทพสารเวทีเลขานุการสมเด็จพระสังฆราช

ในงานเททองสมเด็จพระปัจเจกฯองค์ปฐม 

ส่วนองค์ที่2ถวายพร้อมสังฆทานที่ วัดบางกร่าง นนทบุรี

ซึ่งในวันถวายพระทั้ง2องค์2ครั้งนั้นมีเหตุการณ์ที่น่าประทับใจมากมาย

ตอนนี้ก็เลยจะหาทุนสร้างเพิ่มอีกเรื่อยๆถวายไปเรื่อยๆ

เรื่องก็มีประมาณนี้ครับ

.........

พญานาค 7 เศียร

ประว้ติและเรื่องราวเกี่ยวกับพญานาคนั้นขอยกไว้ก่อนครับ

เอาเฉพาะส่วนของที่ผมสร้างก็พอ

เรื่องมีอยู่วา......

 งานนี้ผมขึ้นรูปไว้นานมากครับเกิน2ปีน่าจะได้

แต่ปั้นยังไงก็ไม่เสร็จสักที

จนกระทั่งมีโอกาสเข้ากราบหลวงพ่อน้ำมนต์

ที่สำนักปฏิบัติธรรม จ.นครปฐม

เมื่อก่อนสิ้นปี 2556 ไม่กี่วัน 

ก่อนหลวงพ่อเดินทางไปต่างประเทศ

 วันนั้ผมขับรถหลงทาง 

ไปก็ถึงค่ำมากและเขากำลังถวายสังฆทานกันอยู่

นั่งรอจนเขาเสร็จธุระกัน

ผมก็เข้าไปกราบหลวงพ่อเพื่อจะกราบลา

 หลวงพ่อท่านก็บอกว่าอยากให้ผมทำพญานาคให้หน่อย

จะเอาไว้บรรจุเส้นผมท่าน แบบก็แล้วแต่ช่าง

ผมก็เล่าเรื่องที่ผมขึ้นรูปพญานาคไว้แล้ว2ปี

ถึงทีได้เวลาเสร็จก็คงเป็นงานนี้

 หลวงพ่อท่านบอกว่าจะกลับมาเมืองไทยราว ก.พ.-มี.ค.

ถือว่ามีเวลามากปั้นไปก็เกิดเหตุโน่น นี่ นั่น ตามเรื่องตามราว

เจ็บไข้ได้ป่วยบ้างเป็นปรกติ

ก็พอดี อาจารย์ใหญ่ของเวียงนาคราช 

ท่านบอกว่าให้เสร็จช่วงนี้ๆๆๆและถวายช่วงนั้นๆๆๆๆ

อันเป็นช่วงนาคเปลี่ยนน้ำ

(อันนี้ไม่รู้ความหมาย)

ซึ่งระยะเวลาที่ อ.ใหญ่เวียงนาคราชบอกนั้น

มันตรงกันวันที่สถานปฏิบัติธรรมแห่งนั้น

มีงานฉลองพระบรมสารีริกธาตุพอดี

 ผมก็เลยเร่งหล่อ ในวันเสาร์ ที่ 5 เม.ย.2557

และถวาย ในวัน จันทร์ที 7 เม.ย. 2557 

ก่อนวันฉลองพระบรมสารีริกธาตุหนึ่งวัน

งานนี้สำเร็จลงได้ด้วยดี

ส่วนท่านที่จะอัญเชิญพญานาคองค์นี้ไปถวายพระ

หรือบูชาเองที่บ้านก็ติดต่อผมไดเลยครับ 

ขนาด กว้าง 30 ซม.  สูง50ม.

มีฐานบัวหงายรองรับผอบ เส้นผ่าศูนย์กลาง 5นิ้ว

(ยังมีภาค 2 นะครับรอซักระยะ)

เทวดาประจำทิศทั้งแปด

เทวดาประจำทิศทั้งแปด

คติการเคารพนับถือเทวดาหรือเทพเจ้าในสังคมไทย

มีมาช้านานและมีการผนวกเอาความเชื่อดั้งเดิมในท้องถิ่น

กับความเชื่อทางพุทธศาสนาเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่นแยกกันแทบไม่ออก

แต่ในส่วนของบทความนี้จะเน้นเฉพาะที่เป็นรูปแบบเท่านั้น

ไม่ขอลงรายละเอียด

1.พระไพศรพณ์(พระ-ไพ-สบ)

พระวรกายสีทอง พระภูษาแดง พระหัตถ์ขวาถือกระบอง

 พระหัตถ์ซ้ายให้อภัย ทรงมนุษย์เป็นบริวาร

 เป็นเทพยดาประจำทิศ อุดร(ทิศเหนือ)

มีหน้าที่รักษาความเรียบร้อยยุติธรรมในสวรรค์

เป็นเทวดา สัญญลักษณ์ของอัยการ

พระไพศรพณ์มีลักษณะคล้ายกับท้าวกุเวร(หรือ ท้าวเวสสุวรรณ) 

ซึ่งบางตำนานมีการบอกเล่ากันมาว่าเป็นเทพองค์เดียวกัน 

 2.พระยม(ท้าวพญายมราช)

พระวรกายสีดำ ภูษาแดง 

พระหัตถ์ขวาทรง คฑา เชือกหรือบ่างบาศ

บางตำราบอกว่าพระหัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์

 ทรงควายเป็นพาหนะ เป็นเทวดาประจำทิศ ทักษิณ(ทิศใต้)

3.พระอินทร์

ทรงช้างเป็นพาหนะ พระวรกายผิวคล้ำ ภูษาแดง 

พระหัตถ์ขวาทรงถือวัชระ(ตรี)

บางตำราบอกว่าพระหุตถ์ซ้ายทรงขอช้าง 

เป็นเทวดาประจำทิศบูรพา(ทิศตะวันออก)

4.พระวรุณ(พระพิรุณ)

เทพห่ งฝนพระวรกายสีขาว พระภูษาสีเหลือง 

พระหัตถ์ขวาทรงถือเชือกบ่วงบาศ 

เมื่อมีผู้ทำบาปพระพิรุณจักใช้บ่วงคล้องผู้นั้นไปหาพญายมราช

เพื่อนำไปลงทัณฑ์   พระหัต์ซ้ายทรงประทานพร

 ทรงม้าเป็นพาหนะบาง ตำราบอกว่าทรงจระเข้

 เป็นเทวดาประจำทิศประจิม(ทิศตะวันตก)

พระวรุณในความเชื่อของคนไทยว่าเป็นผู้ให้ฝน ให้น้ำ ถือพระขรรค์

 ทรงพญานาค หรือมกร เป็นพาหนะ จึงเป็นสัญลักษ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวกับการเกษตร อาทิ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์

 5.พระอิศาณ

พระวรกายสีขาว พระภูษาสีขาว 

พระหัตถ์ขวงทรงถือตรีศูล

บางตำราบอกว่าพระหัตถ์ซ้ายทรงถือสังวาลย์นาค

 ทรงวัวเป็นพาหนะ เป็นเทวดาประจำทิศอีสาน(ตะวันออกเฉียงเหนือ)

6.พระอัคนี

พระวรกายสีแดง ภูษาสีแดง

บางตำราบอกว่าพรหัตถ์ขวาทรงช้อน

 พระหัตถ์ขวาทรงหอก

บ้างก็มี ขวาน คบไฟ สายประคำ

พาหนะคือแกะ  

เป็นเทวดาประจำทิศอาคเนย์(ทิศตะวันออกเฉียงใต้)

7.พระไนรฤติ(พระนิรฤติ) 

พระวรกายสีขาว ภูษาสีเหลือง

พระหัตถ์ขวาทรงถือดาบ บ้างก็ว่าพระหัต์ซ้ายทรงโล่

พาหนะคือม้า เป็นเทวดาประจำทิศ หรดี(ทิศตะวันตกเฉียงใต้)

8.พระพายุ

พระวรกายสีดำ พระภูษาสีขาว

พระหัตถ์ขวาทรงถือธง บ้างก้ว่าพระหัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์

 มีกวางเป็นพาหนะเป็นเทวดาประจำทิศ พายัพ(ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ)

............