พื้นที่ตรงนี้จะเป็นการรวบรวมผลงานต่างๆที่ผ่านมาครับเช่น แกะโฟม หล่อเรซิ่น ไฟเบอร์กลาส ซุ้มเฉลิมพระเกียรติ ประติมากรรม นูนสูง นูนต่ำ ลอยตัว แม่พิมพ์หล่อแบบ เขียนสี โมเดล รูปจำลองต่างๆ ในรูปแบบงาน ศิลปะไทย และรูปแบบงานศิลปะที่เป็นงานสากล งานลงรักปิดทอง หรืองานที่ไม่มีในท้องตลาดผมก็สามารถครับ ทั้งออกแบบและทำตามแบบ โดยผม ศักดิ์ ศรีธรรมมา(ซี่) อยุ่ อ.หนองเรือ จ.ขอนแก่น ครับ ติดต่อผมได้ที่ 061-896-3695 และ096-149-9525 หรือจะส่งรายละเอียดงานมาด้วยก็ Line ID:sak0618963695
พระพิราพปาฏิหาริย์บันดาลทรัพย์
วันอังคารที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2553
พระพิฆเนศวร
วันเสาร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553
กะลาตาเดียว

พระราหูกะลาตาเดียว
หมู่นี่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น
งานที่เข้ามาก็มีแต่สายยักษ์
วันอังคารที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553
พระราหู
องค์แรกนั้นไปอยู่แดนไกล
แตกต่างจากองค์แรกก็ตรง
ข้อดีของการเขียนสีก็คือดูมีชีวิตชีวาดี
ส่วนวัสดุนั้นมันไม่ย่อยสลายอยู่แล้วครับ
เขาหมายถึงแยกออกมาต่างหาก
แต่ควรทำศาลาหรือซุ้มหรือศาลให้โดยเฉพาะ
วันจันทร์ที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
พระพิราพ
และพิธีจุดเทียนมงคลประจำตัวบูชาพระรัตนตรัย
แต่รายละเอียดเปลี่ยนไปตรงที่ ฐานพระพิราพ
ครับ
พระพิราพองค์นี้ก็อยู่ที่วัดบางกร่างครับ สังเกตุให้ดีก็ตรงผ้านุ่งนะครับ สีผ้านุ่งต่างกัน

ส่วนพระพิราพ 3 องค์
นี้ก็นำมาให้ดูเปรียบเทียบความงามกันครับ
ความงามก็คนละแบบ
เพราะคนละช่าง
เสียดายรุ่นนี้สร้างน้อยเหลือเกิน
.......
วันศุกร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
พระพิราพ
นอกจากจะมีพระพิราพหน้าทองแล้วยังมีหน้าม่วงอีกนะครับฝีมือการเขียนสีนั้นช่างสุดยอดฝีมือจริงๆ
เท่านั้นยังไม่พอครับเมื่อพลิกไปด้านหล้งก็จะเจอกับเศียรพ่อแก่ขนาดเล็กที่มีคนใจดีแบ่งให้บูชาติดตัวอีก
เล็กขนาดนี้ช่างสีก็ยังสามารถปิดทองเขียนสีได้อีก
พระพิราพหน้านี้ก็เหมือนกันครับถ้าดูจากพระพิราพองค์ใหญที่ปั้น
พระพิราพหน้านี้จะเป็นแหวนพระพิราพที่ติดอยู่กับนิ้วทั้ง 10
มีทั้งที่เป็นพระพิราพหน้าทองและพระพิราพหน้าม่วง
และที่จะลืมไม่ได้คือเศียรพ่อแก่จะต้องมีติดไว้ด้านหล้งของพระพิราพทุกอันครับ
มาถึงตรงนี้หลายคนอาจนึกตำหนิว่าหล่อด้วยเรซิ่น
แล้วมันจะมีค่าอันใดเล่า
ผมก็จะอธิบายว่าเราใช้ตัวเรซิ่นให้เป็นประโยชน์
เรื่องความแข็งความแกร่งและสามารถผสมผงต่างๆได้ตามต้องการ
พูดง่ายๆคือเรซิ่นจะเป็นตัวห่อมวลสารทั้งหลายนั่นเอง
ในส่วนที่ผมทำไว้บูชาส่วนตัวและแจกจ่ายเฉพาะคนไกล้ชิดนั้น
ผมจะบอกถึงแหล่งที่มาของมวลสารเหล่านั้น
แล้วถ้าถามว่า เองเป็นใครถึงกล้าทำของอย่างนี้
ก็ตอบว่าผมทำได้ครับเพราะการปั้นพระพิราพองค์ใหญ่นี้
มีการทำพิธิที่ถูกต้องครบถ้วน
คนทำพิธีก็เป็นครูของผมเอง
ผมไม่ได้ทำขายเอากำไร
ผมทำน้อยคนที่ได้ก็ไม่กี่คน
ถ้าจะเปรียบก็เหมือนเรานำของขึ้นไหว้พระหรือไหว้ครูนั่นเอง
เสร็จงานแล้วก็ลาของเหล่านั้นมาดื่มกินได้ฉันท์ใด
งานนี้ก็คงจะเพียงพอแล้วสำหรับคำอธิบาย
.......................
ถ้าจะดูประมวลภาพการทำงานโดยตลอดก็
คลิ๊ก
http://www.saks108.blogspot.com/
........................
ส่วนงานหน้าจะเป็นอะไรนั้นก็ค่อยติดตามนะครับ
สว้สดี
...











